Twój pakiet danych skończył się w połowie miesiąca i musisz coś zrobić teraz. Jest rozwiązanie, i to bardziej powszechne, niż myślisz: Brazylia ma rozległą sieć darmowego publicznego Wi-Fi, w dużej mierze utrzymywaną ze środków publicznych właśnie dla tych, którzy znaleźli się w takiej sytuacji.
Problem tkwi w oznakowaniu. Nikt nie umieszcza tam znaków ostrzegających o otwartej sieci. Ten poradnik pokazuje, gdzie szukać, jak to sprawdzić przed wyjściem z domu i – co większość SMS-ów pomija – jak korzystać z publicznej sieci bez narażania się na niebezpieczeństwo.
Sieć publiczna, która już istnieje, a ty o niej nie wiesz.
Od 2002 roku rząd federalny prowadzi program integracji cyfrowej, który zapewnia szerokopasmowy dostęp satelitarny w miejscach, do których nie dotarł jeszcze żaden operator. Działa on w dwóch formatach i warto znać różnicę:
- Punkt dostępu do Internetu w instytucji publicznej. — szkoły, biblioteki, telecentra i placówki służby zdrowia. Dostęp jest zazwyczaj możliwy dla osób korzystających z usług w danej lokalizacji.
- Punkt wolny na placu publicznym. — otwarty i bezpłatny dostęp dla ogółu społeczeństwa, bez konieczności łączenia się z jakąkolwiek konkretną usługą.
Program priorytetowo traktuje społeczności i regiony zagrożone brakiem zasięgu operatora i dotarł już do ponad 2600 brazylijskich gmin. Jeśli Twoje miasto jest małe i myślisz, że nic w nim nie ma, szansa na punkt ładowania na centralnym placu jest realna.
Dodajmy do tego wysiłki na rzecz poprawy łączności w szkołach: w ostatnich latach ponad 100 000 szkół publicznych uzyskało dostęp do wysokiej jakości Internetu.
Gdzie szukać najpierw
W praktyce w większości miast działa następująca lista, mniej więcej według prawdopodobieństwa sukcesu:
- Centralny plac i parki miejskie. To tutaj zlokalizowane są bezpłatne punkty programu federalnego, a także sieci, które instaluje samodzielnie urząd miasta.
- Miejska biblioteka publiczna. Jest tam prawie zawsze, jest otwarte dla każdego, kto wejdzie, a nawet oferuje gniazdko elektryczne i miejsce do siedzenia.
- CRAS, UBS i centra serwisowe. Jednostki pomocy społecznej i ochrony zdrowia często udostępniają sieć osobom oczekującym.
- Dworzec autobusowy i lotnisko. Terminale transportowe oferują sieć, zazwyczaj z szybką rejestracją i ograniczonym czasem.
- Centrum handlowe, kawiarnia i sieć fast-foodów. Klasyczny model biznesowy: internet jest darmowy, a użytkownicy oczekują, że coś skonsumują.
- Sale posiedzeń rady miejskiej i budynki administracyjne. Mniej oczywiste i częściej dostępne.
Ostrzeżenie dotyczące oczekiwań: przepustowość jest współdzielona przez wszystkich podłączonych użytkowników. Wiadomości, mapy, e-mail i przeglądanie stron internetowych działają bez zarzutu. Wysokiej jakości wideo, długie rozmowy wideo i duże pliki do pobrania często rozczarowują.
Aplikacje mapujące punkty: gdzie jest granica?
Istnieją aplikacje do współpracy, które gromadzą na mapie hotspoty Wi-Fi znalezione przez innych użytkowników. Są one przydatne do odkrywania sieci w nieznanych dzielnicach i najlepiej sprawdzają się w dużych miastach, gdzie więcej osób dodaje coś do bazy danych.
Tutaj należy rozdzielić dwie rzeczy, które często pojawiają się razem w sklepie:
- Zmapuj otwartą sieć lub udostępnij własne hasło. To jest legalne. Albo publikujesz lokalizację publiczną, albo autoryzujesz dostęp do swojej sieci.
- Rozpowszechnianie hasła sieciowego innej osoby bez zezwolenia. Nie, nie jest. A aplikacja, która obiecuje “odkrycie”, “złamanie” lub “ujawnienie” hasła zamkniętej sieci Wi-Fi, to zupełnie inna historia: dostęp do sieci innej firmy bez zezwolenia jest uznawany za włamanie do urządzenia, zgodnie z artykułem 154-A Kodeksu karnego.
Oprócz kwestii prawnych istnieje również kwestia praktyczna: ta kategoria aplikacji jest znana z nachalnych reklam, nadmiernych uprawnień i często złośliwego oprogramowania. To, co “zaoszczędzisz”, zazwyczaj ostatecznie kosztuje więcej.
Prosta zasada: użyj aplikacji, aby znajdować otwarta sieć, nigdy dla wejść w zamkniętej sieci.
Trzy zasady bezpieczeństwa sieci publicznych
Otwarta sieć oznacza, że ruch przechodzi przez środowisko, nad którym nie masz kontroli, a także przez środowisko osób obcych. To nie powód do paniki, ale do wyrobienia sobie trzech nawyków.
1. Żadnych banków, żadnych kart kredytowych.
To zasada bez wyjątku. Aplikacja bankowa, zakupy kartą, dostęp do inwestycji: korzystaj z danych mobilnych, nawet jeśli tylko przez dwie minuty. Ryzyko nie przeważa nad oszczędnościami.
2. Sprawdź kłódkę i adres.
Loguj się tylko do stron internetowych korzystających z protokołu HTTPS, z ikoną kłódki w pasku adresu. I uważnie sprawdź adres: sklonowana strona w sieci publicznej to znane oszustwo, a jedyną wskazówką jest nazwa domeny różniąca się o jedną literę.
3. Zachowaj ostrożność wobec sieci, które wydają się zbyt dobre, aby mogły być prawdziwe.
Otwarta sieć o ogólnej nazwie i zbyt silnym sygnale w mało prawdopodobnej lokalizacji może być pułapką zastawioną w celu przechwycenia ruchu. Lepiej korzystać z oficjalnej sieci w danej lokalizacji — zapytaj operatora o nazwę, zamiast zgadywać z listy.
Dostosowania dotyczące każdej otwartej sieci.
- Wyłącz automatyczne łączenie. Domyślnie telefon automatycznie łączy się ponownie ze znanymi sieciami. Dzięki temu jest to przewidywalne i powoduje, że łączysz się z siecią nieświadomie.
- Wyłącz udostępnianie plików. podczas korzystania z sieci publicznej.
- Utrzymuj system w aktualizacji. Duża część ataków na sieci lokalne opiera się na lukach, które zostały już załatane.
- Zapomnij o Internecie, kiedy wychodzisz. Zapobiega automatycznemu ponownemu połączeniu kilka dni później w innym miejscu, w sieci o tej samej nazwie.
- Jeśli masz do czynienia z czymś poufnym, użyj VPN-u. — i nadal zostawić trochę miejsca na dane mobilne.
Gdy problemem jest domowa sieć Wi-Fi.
Jeśli szukasz darmowej sieci, ponieważ sygnał w domu nie dociera do sypialni, istnieje inne rozwiązanie. Warto sprawdzić położenie routera (wysoko, centralnie, z dala od grubych ścian i urządzeń elektronicznych), kanał transmisyjny oraz wiek sprzętu. Routery starsze niż pięć lat zazwyczaj stanowią wąskie gardło.
Często zadawane pytania
Czy publiczne sieci Wi-Fi są bezpieczne?
Jest akceptowalny do zwykłego użytku – przeglądania stron internetowych, wysyłania wiadomości, korzystania z map – o ile przestrzegasz trzech powyższych zasad. Nie jest bezpieczny do bankowości i zakupów i nie ma tu miejsca na kompromis.
Czy muszę się rejestrować?
Na placach publicznych zazwyczaj tak nie jest. W handlu detalicznym i transporcie prawie zawsze istnieje szybki proces rejestracji za pomocą adresu e-mail lub numeru telefonu.
Dlaczego sieć pojawia się, ale nie można nawiązać połączenia?
Zazwyczaj to strona logowania się nie otwiera. Spróbuj wejść na stronę internetową przez HTTP, aby wymusić przekierowanie, albo wyłącz i włącz ponownie Wi-Fi.
Czy mogę korzystać z darmowej sieci VPN?
Zachowaj ostrożność. Darmowe sieci VPN muszą być w jakiś sposób samowystarczalne, a niektóre robią to, wykorzystując dane użytkownika. Jeśli zamierzasz z nich korzystać, wybierz znaną usługę z jasną polityką prywatności.
Czy internet na telefonach komórkowych jest całkowicie darmowy?
Poza publiczną siecią Wi-Fi niektórzy operatorzy oferują dostęp do określonych aplikacji bez obciążania limitu danych, nie jest to jednak darmowy internet, a jedynie ograniczony dostęp do tych usług.
Skąd mogę wiedzieć, czy w moim mieście jest punkt sprzedaży programu federalnego?
Lokalizacje znajdują się w instytucjach publicznych i na placach; lokalny wykaz zazwyczaj znajduje się w ratuszu i wydziale komunikacji. W razie wątpliwości najlepszym rozwiązaniem jest biblioteka miejska.
Streszczenie
Zacznij od centralnego placu i biblioteki miejskiej – to dwa miejsca z największą szansą na znalezienie otwartej sieci w każdym brazylijskim mieście. Użyj aplikacji mapowej, aby odkryć opcje w swojej okolicy, ale nigdy nie łącz się z zamkniętą siecią. Po połączeniu przestrzegaj tych trzech zasad: korzystaj z danych mobilnych tylko do bankowości, zawsze zakładaj kłódkę i uważaj na sieci o dziwnych nazwach.
